Friends&Food: Vers

Ik moet dit verhaal meteen beginnen met context. De context is: ik eet veel. Ik heb geen maag, ik heb een bodemloze put. Mijn vrienden noemen me niet voor niets met regelmaat een prullenbak. Tenminste, ik hoop dat het vanwege mijn eetlust is en niet om de talloze andere vergelijkingen tussen mij en ranzige opslagplaatsen voor afval. Mijn punt is, waar sommige mensen het wel eens hebben over ‘lekkere trek’, stop ik een half restaurant in mijn mond. Terwijl wetenschappers wanhopig uit proberen te zoeken hoe dit mogelijk is, heb ik inmiddels hun lunch opgegeten.

Nu je dit weet, kan ik vertellen over de lunchplek van deze maand: Vers. Vers zit aan de Oudegracht. Ik ging helaas op zaterdag, wanneer de Oudegracht veranderd is in een soort hindernisbaan van toeristen, dagjesmensen en mensen zoals ik, die chagrijnig zijn en gewoon aan willen komen op hun plaats van bestemming (en het daarom compleet veroorloofd vinden om te fietsen alsof er geen regels bestaan, dat terzijde).


Wat zeg ik je? Knus.

Wat je als eerste opvalt aan Vers is dat hier het woord ‘knus’ is uitgevonden. Kun je voorin geen knus plekje op de knusse bankjes of knusse stoelen vinden, dan is er achterin nog een knusse ruimte met genoeg knusse tafels waar je een knusse lunch kunt houden. Daarnaast is deze tent ook nog eens knus. Weet niet of je dat al wist.

Maar het ging niet allemaal over rozen. Zodra ik mijn lunch (warm platbrood met geitenkaas, dadels, gemengde noten, honing en rucola) aan zag komen, wist ik: dit is niet genoeg. Het was heel lekker, zeker, maar zelfs mijn holle kies was niet voldaan na dit maaltje. Dus terwijl mijn lunchpartners doorgingen op taart, nam ik nog een extra kom soep van de dag.


Taart. Voor het geval je het nog niet wist. Het oordeel van mijn lunchpartners was: lekker, maar niet mindblowing.

De bediening bestond uit leuke mensen, de zaak was knus – had ik dat al gezegd? – en het eten was lekker. Maar toen ik thuiskwam, moest ik nog een snack nemen. Hoewel ik niks tegen snacks heb, was het wel jammer, want wat blijkt: uit lunchen gaan kost geld. Daarom is mijn oordeel een 7, die van Falke een 6,5 en die van Chloë (drie mensen geven toch een duidelijker oordeel, niet?) een 7-. Doe je daar een rekensommetje mee, dan kom je uit op een gemiddelde van 6,8.

Oh trouwens, het was best een knusse zaak.